"ဆွေရာသ် ရဲ့ ပါးလွှာမှုနဲ့ ခရီးအကွာအဝေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ပြောဆိုမှုတွေကို ယုံကြည်ဖို့ လိုအပ်ပါသလား။

 

မေးခွန်း

လူအများစုကြားမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ရယ်စရာတစ်ခု ရှိပါတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပုလ်ရာသ်ဟာ ဆံပင်ထက် ပိုပါးပြီး ဓားထက် ပိုထက်တယ်၊ အနှစ် ၁၅၀၀ ခရီးဖြစ်တယ်၊ အတက် နှစ် ၅၀၀၊ အဖြောင့် နှစ် ၅၀၀၊ အဆင်း နှစ် ၅၀၀ ရှိတယ်လို့ ပြောပြတဲ့အခါ နားထောင်တဲ့သူက "ဒါဆို ဘယ်လိုမှ ဖြတ်ကျော်လို့ မရဘူးပေါ့" လို့ မကြာခဏ ပြောတတ်ပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး ပြောဆိုခြင်းဟာ ယုံကြည်ခြင်း (အီမာန်) ကို ထိခိုက်စေပါသလား။

---

အဖြေ

မှတ်သားထားရမှာကတော့ ပုလ်ဆွေရာသ် (Pul Sirat) ဟာ ဆံပင်ထက် ပိုပါးပြီး ဓားထက် ပိုထက်တယ်ဆိုတာ စစ်မှန်တဲ့ ဟဒီးစ် (နဗီတမန်တော်မြတ်၏ မိန့်မှာချက်) တွေနဲ့ မှန်ကန်ကြောင်း အထောက်အထားရှိပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ပုလ်ဆွေရာသ်ရဲ့ ခရီးအကွာအဝေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးလည်း ဆင့်ပြန်ချက်တွေအများအပြားရှိပါတယ်။

သို့သော်လည်း ပုလ်ဆွေရာသ်ရဲ့ အခြေအနေ(သဘောသဘာဝ) နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆံပင်ထက် ပိုပါးတယ် လို့ ဖော်ပြထားတဲ့ ပြောဆိုမှုတွေဟာ "တဝါသူရ်" (Tawatur) အဆင့်ကိုတော့ မရောက်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် ပုလ်ဆွေရားသ်ကို ယုံကြည်ဖို့ လိုအပ်ပေမယ့်၊ သူ့ရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိမလဲဆိုတာကိုတော့ အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်ရဲ့သိရှိတော်မူခြင်းကိုသာ လွှဲအပ်လိုက်ပါ။

မေးခွန်းမှာ ဖော်ပြထားသလို နားထောင်တဲ့သူက "ဒါဆို ဘယ်လိုမှ ဖြတ်ကျော်လို့ မရဘူးပေါ့" လို့ ပြောတာမျိုးဟာ ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားခြင်း နဲ့ စော်ကားခြင်း ပုံစံမျိုးကို ပြသနေတာကြောင့် ဒီလိုစကားမျိုးတွေကို ရှောင်ရှားသင့်ပါတယ်။

အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သာ အသိဆုံး ဖြစ်ပါသည်။

لوامع الأنوار البهية: 

" وأخرج مسلم عن أبي سعيد الخدري قال: بلغني أن الجسر أدق من الشعر، وأحد من السيف.

وأخرج ابن ماجه عن أبي سعيد أيضا سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: " «وضع الصراط بين ظهراني جهنم عليه حسك كحسك السعدان ثم يستجيز الناس، فناج مسلم، ومخدوش به ثم ناج، ومحتبس به، ومنكوس فيها» "" وأخرج ابن عساكر عن الفضيل بن عياض رحمه الله تعالى قال: بلغنا أن الصراط مسيرة خمسة عشر ألف سنة، خمسة آلاف صعود، وخمسة آلاف هبوط، وخمسة آلاف مستو، أدق من الشعرة، وأحد من السيف على متن جهنم لا يجوز عليه إلا ضامر مهزول من خشية الله، وفي بعض الآثار أن طول الصراط مسيرة ثلاث آلاف سنة، ألف منها صعود، وألف منها هبوط، وألف منها استواء

(تنبيهات)

(الأول) اتفقت الكلمة على إثبات الصراط في الجملة، لكن أهل الحق يثبتونه على ظاهره من كونه جسرا ممدودا على متن جهنم أحد من السيف وأدق من الشعر، وأنكر هذا الظاهر القاضي عبد الجبار المعتزلي، وكثير من أتباعه زعما منهم أنه لا يمكن عبوره، وإن أمكن ففيه تعذيب، ولا عذاب علىالمؤمنين والصلحاء يوم القيامة، وإنما المراد طريق الجنة المشار إليه بقوله تعالى: {سيهديهم ويصلح بالهم} [محمد: 5] ، وطريق النار المشار إليه بقوله تعالى: {فاهدوهم إلى صراط الجحيم} [الصافات: 23] .ومنهم من حمله على الأدلة الواضحة والمباحات والأعمال الرديئة ليسأل عنها ويؤاخذ بها.وكل هذا باطل وخرافات؛ لوجود رد النصوص على حقائقها، وليس العبور على الصراط بأعجب من المشي على الماء أو الطيران في الهواء، والوقوف فيه.وقد أجاب صلى الله عليه وسلم عن سؤال حشر الكافر على وجهه بأن القدرة صالحة لذلك.وأنكر العلامة القرافي كون الصراط أدق من الشعر وأحد من السيف، وسبقه إلى ذلك شيخه العز بن عبد السلام، والحق أن الصراط وردت به الأخبار الصحيحة، وهو محمول على ظاهره بغير تأويل كما ثبت في الصحيحين والمسانيد والسنن والصحاح مما لا يحصى إلا بكلفة من أنه جسر مضروب على متن جهنم يمر عليه جميع الخلائق، وهم في جوازه متفاوتون.وقال المنكر لكون الصراط أدق من الشعر وأحد من السيف: هذا إن ثبت حمل على غير ظاهره لمنافاته للأحاديث الأخر من قيام الملائكة على جنبتيه، وكون الكلاليب والحسك فيه، وإعطاء كل من المارين عليه من النور قدر موضع قدميه.قال القرافي: والصحيح أنه عريض، وقيل طريقان يمنى ويسرى، فأهل السعادة يسلك بهم ذات اليمين، وأهل الشقاوة يسلك بهم ذات الشمال، وفيه طاقات كل طاقة تنفذ إلى طبقة من طبقات جهنم، وجهنم بين الخلق وبين الجنة، والجسر على ظهرها منصوب فلا يدخل أحد الجنة حتى يمر على جهنم، وهو معنى قوله تعالى: {وإن منكم إلا واردها} [مريم: 71] على أحد الأقوال.ثم قال القرافي تبعا للحافظ البيهقي: كون الصراط أدق من الشعر وأحد من السيف لم أجده في الروايات الصحيحة، وإنما يروى عن بعض الصحابة، فيؤول بأن أمره أدق من الشعر، فإن يسر الجواز عليه وعسره على قدر الطاعات والمعاصي، ولا يعلم حدود ذلك إلا الله تعالى، وقد جرت العادة بضرب دقة الشعر مثلا للغامض الخفي، وضرب حد السيف لإسراع الملائكة في المضي لامتثال أمر الله، وإجازة الناس عليه.

ورد هذاالإمام القرطبي، وغيره من أئمة الآثار، وقد أخرج مسلم تلك الزيادة في صحيحه عن أبي سعيد بلاغا، وليست مما للرأي والاجتهاد فيه مجال فهي مرفوعة، وقد مر من الأخبار ما يوجب الإيمان بذلك، ثم إن القادر على إمساك الطير في الهواء قادر على أن يمسك عليه المؤمن ويجريه ويمشيه، على أنه أخرج الإمام عبد الله بن المبارك، وابن أبي الدنيا عن سعيد بن أبي هلال قال:بلغنا أن الصراط يوم القيامة يكون على بعض الناس أدق من الشعر، وعلى بعض مثل الوادي الواسع، وأخرج أبو نعيم عن سهل بن عبد الله التستري قال:من دق الصراط عليه في الدنيا عرض عليه في الآخرة، ومن عرض عليه الصراط في الدنيا دق له في الآخرة."

(الباب الرابع،فصل في أمر المعاد،ج:2، ص؛207، ط:دارالکتب العلمیة)

تفسير ابن رجب الحنبلي:

"قال الفضيل لبشر: بلغني أن الصراط مسيرة خمسة عشر ألف فرسخ.فانظر كيف تكون عليه.قال بعض السلف: بلغنا أن الصراط يكون على بعض الناس أدق منالشعر، وعلى بعضهم كالوادي الواسع.قالسهلالتستري: من دق على الصراط في الدنيا عرض له في الآخرةومن عرض له في الدنيا الصراط دق عليه في الآخرة.والمعنى: أن من صبر نفسه على الاستقامة على الصراط ولم يعرج عنه يمنةويسرة، ولا كشف شيئا من الستور المرخاة على جانبيه - مما تهواه النفوس من الشهوات أو الشبهات - بل سار على متن الصراط المستقيم حتى أتى ربهوصبر على دقة ذلك، عرض له الصراط في الآخرة.ومن وسع على نفسه الصراط في الدنيا، فلم يستقم على جادته - بل كشف ستوره المرخاة من جانبيه يمنة ويسرة، ودخل مما شاءت نفسه من الشهوات والشبهات - دق عليه الصراط في الآخرة،فكان عليه أدق من الشعر."

(تحت تفسیر سورۃ الفاتحة، ج:1، ص:91، ط:دار العاصمة)

الأجوبة المرضية فيما سئل السخاوي عنه من الأحاديث النبوية:

"أما كيفية ضرب الصراط ـ أعاننا الله على اجتيازه ـ فقد قال الفضيل بن عياض رحمه الله كما رويناه في ترجمته من تاريخ دمشق لابن عساكر: بلغنا أن الصراط مسيرة خمس عشرة ألف سنة، خمسة آلاف صعود، وخمسة آلاف هبوط، وخمسة آلاف مستوى، أدق من الشعرة وأحد من السيف، على متن جهنم، لا يجوز عليه إلا ضامر مهزول من خشية الله. وبكى الفضيل.وعند ابن أبي الدنيا من طريق محمد بن صبيح ابن السماك الواعظ، عصري الفضيل عن بعض الزهاد أنه قال: بلغني أن الصراط ثلاثة آلاف سنة: ألف سنة يصعد الناس إليه، وألف سنة يستوي الناس، وألف سنة يهبط الناس، وهما معضلان، يعتضد أحدهما بالآخر، واختلافهما في المسافة، يمكن الجمع بينه من جهة البطء والإسراع، فأمر الناس في ذلك مختلف، فمنهم كما ثبت من يمر كطرف العين، وكالبرق، وكالريح، وكالطير، وكالفرس المجرى، وسعيًا، ومشيًا، وحبوًا، وزحفًا."

(وسئلت عن كيفية ضرب الصراط، ج:3، ص:903، رقم الحدیث،242،ط:دار الراية)

فتح الباری:

"وجاء عن الفضيل بن عياض قال بلغنا أن ‌الصراط ‌مسيرة خمسة عشر ألف سنة خمسة آلاف صعود وخمسة آلاف هبوط وخمسة آلاف مستوى أدق من الشعرة وأحد من السيف على متن جهنم لا يجوز عليه إلا ضامر مهزول من خشية الله أخرجه بن عساكر في ترجمته وهذا معضل لا يثبت وعن سعيد بن أبي هلال قال بلغنا أن الصراط أدق من الشعر على بعض الناس ولبعض الناس مثل الوادي الواسع أخرجه بن المبارك وبن أبي الدنيا وهو مرسل أو معضل."

(قوله باب الصراط جسر جهنم،ج:11، ص:454، ط:دار المعرفة)

فتاوی ہندیه میں  ہے:

"(ومنها ما يتعلق بيوم القيامة وما فيها) ‌من ‌أنكر ‌القيامة، ‌أو ‌الجنة، ‌أو ‌النار، ‌أو ‌الميزان، ‌أو ‌الصراط، ‌أو ‌الصحائف ‌المكتوبة ‌فيها ‌أعمال ‌العباد ‌يكفر، ولو أنكر البعث فكذلك، ولو أنكر بعث رجل بعينه لا يكفر كذا ذكر الشيخ الإمام الزاهد أبو إسحاق الكلاباذي - رحمه الله تعالى - كذا في الظهيرية."

( كتاب السير، الباب السابع في احكام المرتدين، مطلب فِي موجبات الكفرِ أنواع منها مَا يتعلق بالإِيمان وَالإِسلام، ج:2، ص: 274، ط: دار الفكر)

الإعلام بقواطع الإسلام میں ہے:

" وأماإنكار الصراط والميزان ونحوهما مما تقول المعتزلة قبحهم الله تعالى بإنكاره فإنه لا كفر به . إذ المذهب الصحيح انهم وسائر المبتدعة لا يكفرون وإنكار الجنة والنار الآن لا كفر به لأن المعتزلة ينكرونها الآن ، وأما إنكار وجودهما يوم القيامة فالكفر به ظاهر لأنه تكذيب للنصوص المتواترة القطعية."

(الفصل الأول، ص:67، ط:دار الکتب العلمیة)

အစ္စလာမ့်ယုံကြည်မှုများ (မော်လာနာ အစ်ဒ်ရီးစ် ကန်ဒ်ဟ်လာဝီ၏ ပြုစုမှု) မှ-

"သတ္တမမြောက် ယုံကြည်မှု

ပုလ်စရာသ် (Pul Sirat) သည် မှန်ကန်သော အမှန်တရား ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ဂျဟန္နမ်ငရဲ၏ ကျောပေ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော တံတားတစ်စင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဆံပင်ထက် ပိုမိုပါးလွှာကာ ဓားထက် ပိုမိုထက်မြက်သည်။ ကောင်းမှုမကောင်းမှုကို ချိန်တွယ်ပြီးနောက် လူတိုင်းသည် ၎င်းကို ဖြတ်ကျော်ရန် အမိန့်ပေးခံရမည်။ ا وَإِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا"သင်တို့ထဲမှ ငရဲသို့ မရောက်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိ" (၁) ယုံကြည်သူများသည် ထိုတံတားကို ဖြတ်ကျော်၍ ဂျန္နတ်သို့ ဝင်ရောက်ကြမည် ဖြစ်ပြီး၊ ကုဖ်ရ် (မယုံကြည်သူများ) သည် လျှောကျကာ ငရဲထဲသို့ ကျရောက်ကြမည်။ အသေးစိတ်အတွက် အစ်သ်ဟားဖ် ရှရ်ဟ် အစ်ဟ်ယာအွလ်-ုလူမ် စာမျက်နှာ ၃၈-၃၉၊ အတွဲ ၂ ကို ကြည့်ရှုပါ။

အလ်လာမာ ဇူဘိုင်ဒီသည် ရှရ်ဟ် အစ်ဟ်ယာအွလ်-အူလူမ် တွင် မိန့်တော်မူသည်- "ပုလ်စရာသ်သည် ဆံပင်ထက် ပိုမိုပါးလွှာပြီး ဓားထက် ပိုမိုထက်မြက်သည်ဟူသော အကြောင်းအရာသည် ဆွဟီးဟ် မွတ်စလင်မ်ကျမ်းတွင် အဘူ စအီးဒ်ခွဒ်ရီ မှလည်းကောင်း၊ မွတ်စ်နဒ် အဟ်မဒ်တွင် ဟဇရတ် အာအိရှာ မှလည်းကောင်း ဆင့်ပြန်ထားပါသည်။ ထို့အပြင် အနတ်စ် အိဘ်နု မာလစ်က်၊ အဗ်ဒွလ်လာဟ် အိဘ်နု မတ်စ်အူဒ်နှင့် ဆလ်မာန် ဖာရ်စီ တို့မှလည်း ဆင့်ပြန်ထားသည်။ မူအ်တဇိလာ ဂိုဏ်းဝင်များသည် ပုလ်စရာသ်နှင့် လူသားအားလုံး ၎င်းကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းကို ငြင်းပယ်ကြပြီး၊ ထိုကဲ့သို့ ပါးလွှာသောအရာပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် ဖြတ်ကျော်ခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်ဟု ပြောဆိုကြသည်။ အဟ်လုလ်-ဟ်(မှန်ကန်သောလမ်းစဉ်ကို လိုက်နာသူများ) က အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် မိမိ၏ ပြည့်စုံသော တန်ခိုးတော်ဖြင့် မိမိ၏ ကျွန်များကို ထိုကဲ့သို့ ပါးလွှာသောအရာပေါ်မှ ဖြတ်ကျော်စေနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း ပြောဆိုကြသည်-  وَ مَاذَلِكَ عَلَى اللهِ بِعَزِیز (۱)"ထိုအရာသည် အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်အတွက် ခက်ခဲသောအရာ မဟုတ်" (၁) အာခိရတ် (နောင်တမလွန်ဘဝ) ၏ အရာအားလုံးသည် ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ရာများဖြစ်ပြီး စိတ်ကူးနှင့် ထင်မြင်ချက်များထက် သာလွန်မြင့်မြတ်သည်။ အာခိရတ်၏ အရာများကို ယုံကြည်ခြင်းသည် ဖရဒ် (မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာ) ဖြစ်သည်။ လေထဲတွင် ငှက်များကို ပျံသန်းစေနိုင်သော အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သည် ထိုကဲ့သို့ ပါးလွှာသော တံတားပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်စေနိုင်စွမ်းလည်း ရှိသည်။ ပုလ်ဆွေရာသ်သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လေထက်ပိုပြီး  ခိုင်ခံ့တည်မြဲနေသောအရာဖြစ်သည်။ ဉာဏ်အတွေးအခေါ်အရလည်း ၎င်းကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းသည်  ဖြစ်နိုင်သည့်အရာဖြစ်ပြီး မဖြစ်နိုင်စရာမည်သည့်အကြောင်းမျှမရှိပါ။ သို့သော်လည်း ပုလ်ဆွေရာသ်သည် ဆံပင်ထက် ပိုမိုပါးလွှာသည်ဟု ဖော်ပြထားသော ထိုရိုးရာအစဉ်အလာနှင့် ထိုအရည်အသွေးသည် တဝါသူရ် (Tawatur) အဆင့်သို့ မရောက်ပါ။ ထို့ကြောင့် ပုလ်စရာသ်ကို ယုံကြည်ရန် လိုအပ်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ ထိုထူးခြားသော အရည်အသွေးကို ယုံကြည်ရန် မလိုအပ်ပါ။" (အစ်သ်ဟားဖ် ရှရ်ဟ် အစ်ဟ်ယာအွလ်-အူလူမ် စာမျက်နှာ ၂၂၀၊ အတွဲ ၂၊ မူစါမရာ ရှရ်ဟ် မူစါယာရာ စာမျက်နှာ ၂၈၄၊ ရှရ်ဟ် အကီဒဟ် ဆဖာရီနီယာ စာမျက်နှာ ၁၈၃၊ အတွဲ ၂၊ အစ်ဇ်ဟာအ်-အဒ်-ဒွဂျ်ဂျာ ဖီ ရှရ်ဟ် အကါအိဒ် အဟ်လုလ်-စွန္နဟ် စာမျက်နှာ ၁၂၄ နှင့် ၁၂၅ တို့ကို ကြည့်ပါ။)

အဟ်လုလ်-ဟက္ခ် (မှန်ကန်သောလမ်းစဉ်ကို လိုက်နာသူများ) ၏ ယုံကြည်ချက်မှာ စရာသ် (လမ်းကြောင်း) သည် ထင်ရှားစွာ မြင်နိုင်သော လမ်းကြောင်းဖြစ်ပြီး လူများသည် ၎င်းကို မိမိတို့ မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ရမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ရှေးယခင် တမန်တော်များအားလုံးနှင့် နောက်ဆုံးတွင် တမန်တော်များ၏ အဆုံးသတ် မုဟမ္မဒ် (ဆွလ္လလ္လာဟု အလိုင်းဟိ ဝစလ္လမ်) သည် ၎င်းအကြောင်းကို သတင်းပေးခဲ့သည်။ ၎င်းသတင်းကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ဖော်ပြခဲ့သောကြောင့် မည်သည့် သံသယ၊ မရှင်းလင်းမှုနှင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုမှ မရှိနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် လူသားများအပေါ် ဖရဒ် (မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာ) မှာ ပုလ်စရာသ်ကို အမှန်တကယ် လက်တွေ့ကျကျ ယုံကြည်ပြီး လက်ခံအတည်ပြုရန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကရာမတ် (တရားစီရင်ရာနေ့) တွင် ဖြတ်ကျော်ရန် အမိန့်ခံရမည့် အမှန်တကယ် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လောကီဘဝတွင် မည်သူမဆို စရာသ် မွတ်စ်သကီးမ် (တည့်မတ်သောလမ်းကြောင်း) ဖြစ်သည့် အစ္စလာမ်၏ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် မည်မျှ အခိုင်အမာ ရပ်တည်ခဲ့သည်ဆိုသည့် အတိုင်းအတာပေါ် မူတည်၍ ပုလ်စရာသ်ကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်။

အချို့သူများသည် ပုလ်စရာသ်သည် ဆံပင်ထက် ပိုမိုပါးလွှာပြီး ဓားထက် ပိုမိုထက်မြက်သည်ဟူသောအချက်ကို လက်မခံကြပါ။ ပုလ်စရာသ်သည် ဆံပင်ထက် ပိုမိုပါးလွှာပြီး ဓားထက် ပိုမိုထက်မြက်သည်ဟု ဖော်ပြထားသော ဟဒီးစ်များ (ရိုးရာအစဉ်အလာများ) ကို ၎င်းတို့က အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြသည်။ ၎င်းတို့က ထိုကဲ့သို့သော ဟဒီးစ်များ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ပုလ်စရာသ်ကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းသည် ဆံပင်ထက် ပိုမိုပါးလွှာသော၊ ဓားထက် ပိုမိုထက်မြက်သောအရာကို ဖြတ်ကျော်ခြင်းကဲ့သို့ပင် ခက်ခဲသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အချို့သော ပညာရှင်များက ပုလ်စရာသ်သည် ကျယ်ဝန်းပြီး လမ်းကြောင်းနှစ်သွယ် ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်- တစ်ခုက ညာဘက်သို့ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုက ဘယ်ဘက်သို့ ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းသူများနှင့် ညာဘက်ခြမ်းမှ လူများသည် ညာဘက်လမ်းကြောင်းမှ ဖြတ်ကျော်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှ လူများသည် ဘယ်ဘက်လမ်းကြောင်းမှ ဖြတ်ကျော်ကြမည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ပုလ်စရာသ်သည် မှန်ကန်သော အမှန်တရားဖြစ်ပြီး ယုံကြည်သူတိုင်း ၎င်းကို ယုံကြည်ရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် ပုလ်စရာသ်၏ ထိုပါးလွှာမှုသည် တဝါသူရ် (Tawatur) အဆင့်သို့ မရောက်သောကြောင့် ပုလ်စရာသ်၏ ထိုထူးခြားသော အရည်အသွေးနှင့် ဂုဏ်သတ္တိကို ယုံကြည်ရန် မလိုအပ်ပါ။

အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သာ အသိဆုံး ဖြစ်ပါသည်။" (အပိုင်း ၂၊ စာ: ၄၀၉၊ ထုတ်ဝေမှု: အီဒါရာ အစ္စလာမ်မီယာသ်)

---

အစ္စလာမ့် စည်းမျဉ်းများ ဉာဏ်ပညာ အမြင်ဖြင့်-

"ပုလ်စရာသ် အာခိရတ်၏ အမှန်တရား-

အာခိရတ် (နောင်တမလွန်ဘဝ) တွင် ကံကောင်းသူနှင့် ကံဆိုးသူတိုင်းကို လောကီဘဝ၌ သူတို့သည် လုံခြုံမှုလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည် သို့မဟုတ် ပျက်စီးခြင်းနှင့် ငရဲ၏ လမ်းကြောင်းများကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်ဟု ပုံသဏ္ဍာန်ပြသပါလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနေ့တွင် လုံခြုံမှု၏ လမ်းကြောင်း၊ စရာသ် မွတ်စ်သကီးမ် (တည့်မတ်သော လမ်းကြောင်း) နှင့် အလွန်ပါးလွှာသော လမ်းကြောင်း၊ ၎င်းကို ကျော်လွန်ခြင်း သို့မဟုတ် ဘေးထွက်သွားခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ငရဲထဲသို့ ကျရောက်ခြင်းဖြစ်သည့် လမ်းကြောင်းသည် ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုအဖြစ် မြင်တွေ့ရမည်။ လောကီဘဝတွင် စရာသ် မွတ်စ်သကီးမ်ပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိသူများသည် ထိုစရာသ်ပေါ်တွင်လည်း လျှောက်လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစရာသ်သည် လောကီဘဝ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ စရာသ်၏ ပုံစံတစ်ခုသာ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ကျွန်ုပ်တို့ ဝိညာဉ်ရေးရာ မျက်လုံးများဖြင့် မြင်တွေ့ရသည့်အတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့၏ စရာသ်၏ ညာဘက်နှင့် ဘယ်ဘက်တွင် အမှန်တကယ်ပင် ငရဲရှိသည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် စရာသ်ကို စွန့်ခွာ၍ ညာဘက်သို့ လှည့်ခဲ့လျှင်လည်း ငရဲထဲသို့ ကျရောက်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘယ်ဘက်သို့ လှည့်ခဲ့လျှင်လည်း ကျရောက်မည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် တည့်မတ်သော စရာသ် မွတ်စ်သကီးမ်ပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းခဲ့လျှင် ငရဲမှ လွတ်မြောက်မည်။ ဤပုံစံအတိုင်းပင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနေအထားဖြင့် အာခိရတ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မျက်စိဖြင့် အမှန်တကယ် ပုလ်စရာသ်ကို မြင်တွေ့ရမည်။ ၎င်းသည် ငရဲပေါ်တွင် တံတားပုံစံဖြင့် ခင်းထားပြီး၊ ၎င်း၏ ညာဘက်နှင့် ဘယ်ဘက်တွင် ငရဲရှိသည်။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့ကို ၎င်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းရန် အမိန့်ပေးခံရမည်။ ထို့ကြောင့် အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် လောကီဘဝတွင် စရာသ်ပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး ညာဘက် သို့မဟုတ် ဘယ်ဘက်သို့ မသွားခဲ့လျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုစရာသ်ကို ကြောက်ရွံ့စရာမလိုဘဲ ငရဲ၏ အပူဒဏ်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ထံ မရောက်ရှိနိုင်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားပေါ်တွင် မည်သည့် ထိတ်လန့်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုမှ မဖြစ်ပေါ်လာဘဲ၊ ယုံကြည်ခြင်း၏ အလင်းရောင်ကြောင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျှင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားမည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်ုပ်တို့သည် လောကီဘဝတွင် ၎င်းကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။"

(အပိုင်း ၃၊ စာ: ၂၆၆၊ ထုတ်ဝေမှု: အိုမာ ဖာရူက်)

အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်သာ အသိဆုံး ဖြစ်ပါသည်။